Mini Cooper S Radford de Ville – luksus w najmniejszym możliwym formacie
19 Listopad 2025
Mini Cooper S Radford de Ville – luksus w najmniejszym możliwym formacie
Historia Mini jest pełna zwrotów, ale niewiele wątków ma w sobie tyle elegancji i charakteru, co projekty stworzone przez Harold Radford Coachbuilders. To właśnie ta londyńska firma, znana wcześniej z budowania nadwozi do Bentleyów i Rolls-Royce’ów, w latach 60. postanowiła zamienić niewielkie Mini w samochód zupełnie innej klasy.
Dziś wśród kolekcjonerów to jedne z najrzadszych i najbardziej poszukiwanych odmian Mini.
Kim był Harold Radford i dlaczego zabrał się za Mini?
Radford działał jako nadwoziowiec od lat 40., przygotowując specjalne zabudowy dla klientów, którzy zamawiali samochody z absolutnego topu: Bentley, Rolls-Royce, luksusowe „shooting brake” i pojazdy tworzone w małych seriach.
W 1963 roku firma rozszerzyła działalność o Mini – symbol londyńskiej młodości, mody i kultury „Swinging London”. Radford uznał, że to idealna baza do stworzenia miejskiego, lekkiego auta klasy premium.
Czym właściwie było Mini de Ville?
W 1963 roku Radford wprowadził swoją autorską linię modyfikacji Mini, nazwaną Mini de Ville. Z zewnątrz auto wciąż było Mini, ale wewnątrz – to zupełnie inna historia.
Najważniejsze fakty o modelach Radforda:
Każde auto powstawało ręcznie, na indywidualne zamówienie.
Wnętrza wykańczano skórą, dywanami Wilton, drewnem i chromem.
Montowano dodatkowe wygłuszenia, przebudowane deski rozdzielcze i panele drzwi.
W wielu egzemplarzach pojawiały się elementy, które w zwykłym Mini były nieosiągalne — jak elektryczne szyby czy szyberdach Webasto.
W bogatszych wersjach stosowano własne zestawy wskaźników i przeróbki konsoli.
Na życzenie klienta Radford zmieniał też zewnętrzne detale: listwy, ozdobne linie lakiernicze czy zestawy świateł.
Nie istniały dwie identyczne sztuki — to była prawdziwa produkcja „atelier”.
Ile powstało egzemplarzy?
Nie zachowała się pełna dokumentacja.
Radford był firmą rzemieślniczą, a każde Mini budowano na zamówienie. Większość źródeł zgodnie określa je jako ekstremalnie rzadkie, ale nie podaje dokładnych liczb.
Szacunki mówią o kilkudziesięciu sztukach różnych wersji, jednak nigdzie nie występuje oficjalna liczba.
źródło: pistonheads.com i hagerty.co.uk