Koniec produkcji klasycznego MINI

Table of contents

4 października 2000 roku. Longbridge.
26 lat temu wydarzyło się coś znacznie większego niż zakończenie produkcji kolejnego modelu samochodu.
Brytyjska prasa pisała o końcu epoki w historii motoryzacji.
Tego dnia z linii w Longbridge zjechało Mini numer 5 387 862 – ostatnie klasyczne Mini po 41 latach nieprzerwanej produkcji.
Na hali byli ludzie, którzy pamiętali początki tego samochodu i pracowali przy nim jeszcze z Alekiem Issigonisem. Był John Cooper. Był Paddy Hopkirk, który wspominał, że gdy przyjechał do Longbridge w 1963 roku, nawet przez myśl mu nie przeszło, że 37 lat później Mini wciąż będzie tam produkowane.
Bo w 1959 roku nikt nie zakładał, że ten mały, prosty samochód przetrwa cztery dekady.
Miał być odpowiedzią na kryzys paliwowy – niedrogim autem, które pomieści cztery osoby i będzie zużywało niewiele paliwa. Tymczasem został ikoną brytyjskiej kultury, samochodem Beatlesów i gwiazd, bohaterem The Italian Job, zwycięzcą Rajdu Monte Carlo i jednym z najbardziej rozpoznawalnych samochodów świata.
Co chyba najpiękniejsze, Mini nigdy nie należało tylko do jednego świata. Jeździły nim gwiazdy, arystokraci, kierowcy rajdowi i zwyczajni ludzie. Mały samochód okazał się większy od całej swojej pierwotnej roli.
4 października 2000 roku skończyła się jego produkcja. Nie skończyła się jego historia.
26 lat później tysiące klasycznych Mini nadal jeżdżą po drogach, spotykają się na zlotach, ścigają, podróżują i są odbudowywane przez kolejne pokolenia właścicieli.
I chyba właśnie to najlepiej pokazuje, czym naprawdę stało się Mini.
Nie każdy samochód po zakończeniu produkcji staje się historią motoryzacji.
Mini było nią już wtedy, gdy wciąż zjeżdżało z taśmy.
Ładowanie...